Ευλογία ή… κατάρα;

Ευλογία ή… κατάρα;

Πριν λίγο καιρό είχα «αναρωτηθεί» μέσα από την στήλη, αν τελικά η εγκατάσταση των Αμερικανικών στρατευμάτων στην Αλεξανδρούπολη αποτελεί ευλογία ή… κατάρα για τον ακριτικό Έβρο και γενικότερα για την Θράκη… Οι περισσότεροι συνέκλιναν στην άποψη ότι υπερτερούσε το πρώτο, ότι δηλαδή ήταν περισσότερο ευλογία όλο αυτό, γιατί ενέχει, εκτός από στρατιωτικό- αμυντικό και οικονομικό χαρακτήρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μία μόνο άφιξη αμερικανών στρατιωτών που είχε σαν αποτέλεσμα να εξαφανιστούν από την αγορά όλα τα αυγά (και πολλά άλλα προϊόντα φυσικά)… Πρόσφατα όμως και με αφορμή προχθεσινές δηλώσεις τούρκων αξιωματούχων, οι οποίοι πλέον απειλούν ανοιχτά την χώρα μας με πόλεμο (και όχι απλά με θερμό επεισόδιο), η Αλεξανδρούπολη βρέθηκε και πάλι στο επίκεντρο, αυτή τη φορά όμως ως… «κατάρα», καθόσον η Τουρκία την θεωρεί πλέον εχθρική ως περιοχή -λόγω αμερικανικών βάσεων την περιοχή- και εμμέσως πλην σαφώς την χαρακτηρίζει και ως στόχο! Ας ελπίσουμε ότι δεν θα χρειαστεί να αποδειχθεί στην πράξη το δεύτερο σενάριο, γιατί όπως έχω πει και στο παρελθόν, σκυλί που γαυγίζει δεν δαγκώνει…

Ευκαιρία για αντιπολίτευση, αλλά…

Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για αντιπολίτευση στις δημοτικές αρχές, μεταξύ των οποίων βέβαια και οι… διακοπές νερού σε διάφορες περιοχές. Όταν όμως αυτές οι διακοπές είναι απαραίτητες, γιατί προκύπτουν βλάβες ή είναι προγραμματισμένες για να διορθωθούν χρόνια προβλήματα, τότε δεν χωράει καμία αντιπολίτευση… Αυτό δηλαδή που συμβαίνει με την ΔΕΥΑ Αβδήρων και την ευκαιρία που βρίσκει η αντιπολίτευση να βάλλει κατά των Τσιτιρίδη-Ζουρνατζίδου, ουσιαστικά πέφτει στο κενό. Δηλαδή όταν ο Τσολακίδης ήταν Δήμαρχος οι βλάβες στο δίκτυο ύδρευσης διορθώνονταν… δια μαγείας; Μετά το φιάσκο με τα μουσουλμανικά νεκροταφεία του Πετεινού, θεωρώ ότι θα γίνει μπούμερανγκ και αυτή η ιστορία με τις διακοπές του νερού και τις τιμές στα τιμολόγια σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της ΔΕΥΑΑ. Και επειδή τυγχάνω κι εγώ κατά το ήμισυ δημότης Αβδήρων (σχεδόν την μισή εβδομάδα βρίσκομαι στο Μυρωδάτο), πρέπει να πω ότι… φθηνότερο νερό δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην Περιφέρεια ΑΜ-Θ!

Ακριβή μου… άσφαλτος!

Την περασμένη εβδομάδα αναφέρθηκα στην κατάσταση του οδοστρώματος στις εισόδους της Ξάνθης από Κομοτηνή και από Καβάλα. Πληροφορούμαι ότι αυτές τις ημέρες ξεκινάει η ασφαλτόστρωση ενός μέρους του εθνικού δρόμου από το εμπορικό κέντρο Flamingo και προς τα Βαφέικα, με παράλληλα έργα μεταφοράς του νερού από τον Ζυγό προς το αεροδρόμιο από τον Δήμο Αβδήρων. Βλέπουμε λοιπόν ότι υπάρχουν ευήκοα ώτα και κάτι κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, ωστόσο όμως παραμένει το υπόλοιπο κομμάτι του δρόμου από το ύψος του Ζυγού, το οποίο επίσης πρέπει να διορθωθεί. Και κάτι ακόμη σε ότι αφορά τα ασφαλτικά και την αγροτική οδοποιία. Είναι γνωστό ότι η άσφαλτος είναι από τα ακριβότερα υλικά και άρα από τις ακριβότερες παρεμβάσεις, όπως επίσης και το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αγροτικών δρόμων είναι σε πολύ κακή κατάσταση. Και επειδή δεν είναι δυνατόν να γίνουν όλα μονομιάς, γιατί μιλάμε για τεράστια κόστη, αυτό που ζητάμε εμείς είναι τουλάχιστον να αξιολογούνται οι προτεραιότητες και να επιδιορθώνονται ή να στρώνονται οι δρόμοι κομμάτι-κομμάτι… Αυτά προς διευκρίνιση.

Αυτές είναι «επενδύσεις»…

Ένα εκπληκτικό «σύκο ρετσέλι» μου έφερε χθες στο γραφείο ο γνωστός συμπολίτης μας ζαχαροπλάστης –και όχι μόνο- Στέλιος Αρσενίου, για να μου θυμίσει –όπως είπε- την γιαγιά μου και την συγχωρεμένη την μάνα μου! Συζητώντας για τα παραδοσιακά προϊόντα μαζί του, πληροφορήθηκα ότι υπάρχουν δεκάδες προϊόντα με τα οποία προικίζει ο καλός Θεός και η σοφή φύση την Ξάνθη μας και τα οποία είτε τα αγνοούμε, είτε τα υποτιμούμε, την στιγμή που σε άλλες περιοχές γίνονται χρυσάφι στα χέρια των επαγγελματιών… Μου είπε χαρακτηριστικά για το μύρτιλο που καλλιεργείται από συνεταιρισμό αγροτών σε περιοχή της Δράμας και που γίνεται ανάρπαστο σε αγορές της Ρωσίας σε τιμές που υπερβαίνουν τα… 300 ευρώ το κιλό (καθετοποιημένο)! Μου είπε επίσης για την καλλιέργεια κρανιών, όπου τα κράνα είναι περιζήτητα και οι οργανωμένοι παραγωγοί στην χώρα είναι μόλις… δύο! Και επειδή οι αγρότες μας, αλλά και όλοι όσοι ασχολούνται με αγροτικά προϊόντα παραμένουν στα τετριμμένα, ιδού η ευκαιρία, να αναπτύξουν νέες δραστηριότητες, με νέα προϊόντα, τα οποία μπορούν να καλλιεργηθούν και με την κατάλληλη καθετοποίηση (και ιδιαίτερα με την σωστή συσκευασία), να πετύχουν ιδιαίτερα υψηλές τιμές στις αγορές της Ευρώπης και του εξωτερικού γενικότερα. Δεν είναι μόνο το καλαμπόκι, ο ηλίανθος ή αν θέλετε μόνο τα ακτινίδια, τα μήλα και τα ρόδια… Υπάρχουν πολλές εναλλακτικές, αρκεί να ανοίξουν κάποιοι τα μάτια τους και να αρπάξουν την ευκαιρία…

Του Τένη Καμαρίδη