

Βούτυρο στο ψωμί του… ΣΥΡΙΖΑ το «φιάσκο» με τα ΚΔΑΠ
Το φιάσκο που συνέβη για την ΕΕΤΑΑ σε ότι αφορά τα καθυστερημένα αποτελέσματα για τα voucher των ΚΔΑΠ και των παιδικών σταθμών, εκθέτει ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση, αφού αφήνει εκτός δομών περίπου 85.000 παιδιά για πρώτη φορά στην ιστορία! Και μιλάμε για οικογένειες που κατά τα άλλα δικαιούνταν το voucher και έμειναν εκτός, ενώ όλες οι προσπάθειες επικοινωνίας με την ΕΕΤΑΑ ώστε να βρεθεί μια λύση παραπέμπουν σε ένα ψυχρό «στείλτε ένα mail διαμαρτυρίας- ένστασης»! Εντωμεταξύ η νέα σεζόν ξεκίνησε ήδη από προχθές, με την ίδια ημέρα μάλιστα να βγαίνουν τα τελικά αποτελέσματα (πρωτάκουστο)! Το κακό όμως προηγήθηκε, αφού καθυστέρησε περίπου ένα μήνα η έναρξη υποβολής αιτήσεων και φυσικά αλυσιδωτά οι καθυστερήσεις έφθασαν μέχρι και την ημέρα έναρξης της νέας περιόδου. Οι γονείς λοιπόν ΑΠΑΙΤΟΥΝ από την ΕΕΤΑΑ και την κυβέρνηση (υποτίθεται πως ο Μητσοτάκης είπε πως αφουγκράζεται την κοινωνία) να προβεί σε διορθωτικές κινήσεις και να δώσει περισσότερα voucher (τουλάχιστον τα διπλάσια απ’ αυτά που έδωσε), γιατί διαφορετικά θα τα βρουν μπροστά τους! Ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ βρήκε την ευκαιρία και υποσχέθηκε… διπλάσια vouchers 280.000, αν εκλεγεί στην κυβέρνηση! Μήπως σας λέει «κάτι» αυτό φίλτατοι της κυβέρνησης;

Τα παιδία… παίζει!
Τελικά μας έχει μπερδέψει ο Γιάννης Παπαχρόνης… Υποτίθεται ότι παραιτήθηκε (για δεύτερη φορά), αλλά προχθές στην ορκωμοσία της Παπαδοπούλου ήταν παρών και όχι μόνο, αλλά και η ανακοίνωση που εκδόθηκε εν συνεχεία από τον συνδυασμό αναφέρθηκε στην παρουσία του «προέδρου»! Μήπως θα πρέπει να κάνει μία διευκρινιστική ανακοίνωση; Από τι και από πού παραιτήθηκε τελικά; Παραιτήθηκε από δημοτικός σύμβουλος, αλλά παραμένει επικεφαλής του συνδυασμού «εξωκοινοβουλευτικά»; Παραιτήθηκε και από επικεφαλής (το λένε και πρόεδρο) και άρα τίθεται θέμα αναπλήρωσης ή μήπως παραιτήθηκε λόγω των περιστάσεων και στην ουσία παραμένει και λειτουργεί κανονικά, αλλά όχι θεσμικά; Βέβαια στην selfie που ακολούθησε της ορκωμοσίας εμφανίσθηκε ο συνδυασμός σαν μία χαρούμενη και ενωμένη οικογένεια!!! Όλα αυτά μάλλον προκαλούν περισσότερο θυμηδία, παρά σοβαρές κινήσεις ενός συνδυασμού και ενός επικεφαλής. Τον τίτλο που θα έδινα σ’ όλο αυτό το «θέατρο» θα ήταν ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΑΙΖΕΙ!
Άλλοι νόμοι ισχύουν στη Θράκη;

Στο ίδιο έργο θεατές για ακόμη μια φορά με το τουρκικό προξενείο να επιβάλει τους δικούς του νόμους στην Ελληνική Θράκη! Η αξιόλογη προσπάθεια της κυβέρνησης να προσεγγίσει το σκεπτικό της εκλογής μουφτήδων με την υπερψήφιση της σχετικής ρύθμισης πριν λίγο καιρό στην Βουλή, δυστυχώς πετάχθηκε στο καλάθι των αχρήστων με έναν ιδιαίτερα προκλητικό τρόπο και όχι μόνον από τους λεγόμενους «προξενικούς», αλλά και από τους ίδιους τους βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου που πριν λίγες ημέρες υπερψήφιζαν την ρύθμιση της κυβέρνησης! Σε ότι αφορά τον Μπουρχάν, πρόλαβε να ανασκευάσει την κατάπτυστη ανάρτησή του (στο τουρκόφωνο προφίλ του) και να κάνει μάλιστα και δημόσια δήλωση «μεταμέλειας», αλλά δεν είδαμε ωστόσο και την επίσημη θέση του Χουσεϊν Ζεϊμπέκ… Και όλα αυτά σε μία περίοδο που η επιθετικότητα της Τουρκίας (στης οποίας στον μύλο ρίχνουν νερό στην ουσία όλοι αυτοί οι τύποι) εντείνεται και ανά πάσα στιγμή απειλείται η χώρα μας ακόμη και με πόλεμο! Πως λέγονται λοιπόν όλοι αυτοί που συμπλέουν με τις «οδηγίες» της εχθρικής προς εμάς χώρας;
Θέμα κοινωνικό, αλλά και… ποινικό!

Είναι ένα θέμα το οποίο έχω θίξει άπειρες φορές στο παρελθόν, χωρίς όμως να βρεθεί μία «φόρμουλα» από κάποιον φορέα… Αναφέρομαι στην παιδική εγκληματικότητα και ιδιαίτερα από την περιοχή του Δροσερού, όπου τον τελευταίο καιρό προσλαμβάνει διαστάσεις χιονοστιβάδας και με παραβάσεις μάλιστα που ξεφεύγουν απ’ τα «όρια»… Το θέμα στην αρχή (προ ετών) το προσεγγίσαμε ως εφημερίδα με κοινωνικό πρόσημο, δηλαδή με την «τύχη» αυτών των παιδιών (τότε αναφερόμασταν στα παιδιά των φαναριών που συγχρόνως έκαναν και μικροκλοπές). Και σίγουρα το θέμα έχει και πρέπει να έχει βασικά κοινωνικό πρόσημο. Από την στιγμή όμως που η παραβατικότητα αυτών των παιδιών φτάνει σε σημείο εμπρησμών, καταστροφών σε Ναούς και μάλιστα τις επόμενες ημέρες από εκείνη που συλλαμβάνονται και αφήνονται ελεύθερα (άρα αμετανόητα και κατά συρροήν παραβάσεις), προκύπτει και το θέμα της ασφάλειας των υπόλοιπων πολιτών. Όσο ιδιαίτερο και όσο ευαίσθητο είναι το συγκεκριμένο θέμα, δεν παύει να είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει η κοινωνία και θα πρέπει η πολιτεία να βρει την λύση του. «Δράστες» όλων αυτών των παραβάσεων φυσικά δεν είναι τα μικρά παιδιά, αλλά οι γονείς τους, οι οποίοι πρέπει να υποστούν τις συνέπειες του νόμου και αν δεν είναι ικανοί να αναθρέψουν σωστά ή έστω να αναθρέψουν στοιχειωδώς (με τα πολλά βοηθήματα που τους δίνει η πολιτεία) τα παιδιά τους, θα πρέπει να εφαρμόζονται τα προβλεπόμενα και να τους αφαιρείται η κηδεμονία, οδηγώντας αυτά τα παιδιά σε κατάλληλα ιδρύματα ώστε να μεγαλώσουν σαν άνθρωποι και όχι όπως μεγαλώνουν. Τελεία και παύλα…